Afelandra (Aphelandra Squarrosa)

Ayıpençesigiller'dendir. Anavatanı Güney Amerika'nın tropikal bölgeleridir. 50 civarında türü vardır. Bu bitkinin koyu yeşil renkli, parlak ve iri boyutlu yapraklarında, fildişi renkli, kalın ve dikkat çeken damarlar bulunur. Bitkinin tepesinde yaz mevsiminde açan sarı veya yeşilimsi-sarı renkli çiçekleri solunca bu çiçekler koparılır ama çok hoş olan yapraklarını sergilemesi için bitkinin yeri değiştirilmez.

Bitkinin üretimi; sürgünlerin kesilip daldırılmasıyla veya yaprak çelikleriyle çoğaltılır. 

Afrika Menekşesi (Saintpaulia Ionantha)

Gesnergiller'dendir. İlk kez Afrika'daki Bumen Ukuru dağında bulunmuş, oradan bütün dünya ülkelerine dağılıp, salon çiçeği olarak yetiştirilmiştir. Bitkinin çoğunlukla tüylerle kaplı kalp biçimli yaprakları, uzunca saplı olup bu saplar doğrudan köke bağlanır ve genellikle 20 cm çapında bir rozeti oluştururlar. Afrika menekşesini en güzel şekilde sergilemenin yolu, derinliği az olan bir tepsiye çeşitli renklerde açan bu bitkileri yan yanayerleştirmektir. Afrika Menekşesi tüm istekleri karşılanıp iyi bakıldığı taktirde bütün yıl boyunca çiçek açar ve özellikle çiçekli olduğu dönemlerde çiçekçilerde satılır. Afrika Menekşesinin üretimi yaprak çelikleriyle sağlanır. Pamuklu bitlere karşı pek duyarlıdır. Bunlarla, uygun bitki koruma ilacı kullanılarak mücadele edilmelidir. 

Afrika Zambağı - Muhabbet Çiçeği (Agapanthus Africanus - Umbellatus)

Bitki zambakgiller ailesindendir. Anavatanı Güney Afrika'dır. Soğuğa karşı dayanıklı değildir. Saksıya dikildiğinde suyun süzülmesi için çukurun altına çakıl veya kum döşenir. Sıcak bölgede oturulmuyorsa kışın budadıktan sonra üstü kuru yaprak veya samanla örtülmelidir. Beyaz ve mavi renkte olanları vardır. Çiçek açma dönemleri Haziran ve Ağustos aylarıdır. 

Afrika Zambağının Yetiştirilmesi için Gerekli Şartlar: 

Toprak: Zengin funda yaprağından hoşlanır. Geçirgen bir toprak olmalıdır. 

Su: Hafif nemli toprakları sever ve yazın bol miktarda su ister. 

Işık: Güneşli ortamları sever. 

Sıcaklık: Bitkinin bulunduğu yerdeki sıcaklık 14 derecenin altına düşmemelidir. 

Gübre: Bitki biraz sulandırılmış standart sıvı gübre ile ilkbahar ve yaz mevsimlerinde beslenir.

Nergis (Narcissus) Bir Çiçek.. Bir Hikaye..

Anavatanı Avrupa olan bu bitkilerin en çok tür zenginliğine İspanya ve Portekiz'de rastlanmaktadır. Ancak doğal olarak tüm Akdeniz kıyılarında, hatta bunun uzantısı olan Japonya'ya kadar aynı enlem dereceleri arasında görülmektedir. Dünyada Avrupa, Kuzey Amerika, Kuzey Afrika ülkelerinde tarımı yapılmaktadır. Narcissus poeticus, Türkiye'de Ege Bölgesi'nde özellikle Karaburun ve Mordoğan'da yetiştirilmektedir. Mordoğan, nergisin anayurdu olarak sayılmaktadır. 

Viburnum - Kartopu

Kartopu (Viburnum) ile mürverin (Sambucus _ Holunder) hanımeli ile aynı aileye (Caprifoliaceae _ Hanımeligiller _ Geissblattgewaechse) mensup olduğunu öğrenmek beni çok şaşırttı.
Kartopu (Gemeiner Schneeball, Blutbeer, Drosselbeerstrauch, Geißenball, Gewöhnlicher Schneeball, Glasbeere, Schlangenbeere, Wasserholder, Wasser-Schneeball) bahçemde yaprağını döken ve dökmeyen (Viburnum tinus olabilir mi?) olarak iki türle temsil ediliyor. Çok su seviyor, güneşe hiç itirazı yok. Çiçeklerini kış sonunda açması, bahar öncesi bahçede hüküm süren hafif kasvetli havaya adeta kar neşesi katıyor. Adını da muhtemelen bu özelliğinden almış.

Ixora

Familya, Rubiaceae. Anavatanı Hindistandır. Kırmızı renkte çiçekleri vardır. Mayıs-Eylül arası çiçek açar. Tüm yıl boyunca aydınlıktan yarı gölgeye kadar olan sıcak ve nemli ortamlarda yetişebilir.

Su ve besin ihtiyacı, yazın toprağı düzenli olarak nemli tutulmalı kışınsa su azaltılmalıdır. Mart, Ağustos arası iki hafta arayla suyuna besin katılmalıdır. Asla soğuk yada sert su kullanılmamalıdır.

Gerekli görüldüğünde saksıları ilkbaharda çok amaçlı saksı toprağı kullanılarak değiştirilmeli, ev ortamında yapraklarına su püskürtülerek hava nemi artırılmalıdır. Çiçeklenme dönemi sonunda bitki budanmalıdır.

Uç dallarından kesilerek ilkbaharda sıcak yastıklarda ve nemli ortamda köklendirilerek üretilir. Üretimi kolay değildir. Sulama suyu sert yada toprağı soğuk olursa yaprak lekeleri, güneşli ortamda yaprak kıvrılması, sık hava değişiminde ise yaprak dökülmesi görülür.

Forsythia intermedia - Altın Çanak

Baharın ilk müjdecilerinden olan forsythia mart ayında parlak sarı renkli çiçeklerle donanır. Yaprakları çiçekler döküldükten sonra çıkar. Çit bitkisi olarak veya tek başına kolayca yetişir. Boyu zamanla 2,5 metreye ulaşır. 

Güneşli veya hafif gölge yerlerde yetişir . İyi drenajlı herhangi bir bahçe toprağı yeterli olur.

Sonbaharda çelikleri dikilmek suretiyle veya toprağa uzatılarak köklendirilen dallarıyla çoğaltılır..

BUDAMA: Forsythia derin budanmamalıdır. Aksi takdirde bir sonraki mevsimde çok az çiçek açar. Bahar sonunda yalnızca dalların solmuş çiçekleri taşıyan kısımları budanır. Bitkinin tazelenmesi için birkaç yılda bir eski dallardan bir kısmı dipten kesilir.

Platycodon

Platos " (geniş-düz) ve " kodon " (zil) latince kelimelerinin birleşimi ile adını almıştır. Bu isim bitkiye çiçeklerinin biçimi nedeniyle verilmiştir. Doğal yetişme alanı Doğu ve Kuzey Asya'dır.

Platycodon grandiflora yatay dallanan gövdeye, maviye çalar yeşil, tırtıklı yapraklara sahiptir. Çiçekleri geniş, zil biçimli, leylak mavisi, pembe veya beyaz renklidir. Çiçekleri açmadan önce balon benzeri bir görünüme sahiptir. " Albus ", 40 cm civarı boya sahiptir ve beyaz çiçekleri vardır. " Apoyama ", 25 cm civarıdır ve bu cüce bitkinin çiçekleri menekşe - mavi renklidir. Diğer türlerinin mavi ve pembe çiçekleri vardır. 

Bitki ışığı sever, kuru ve besinli toprağa gereksinim duyar. Bahar sonlarına doğru ortaya çıkar. Kesme çiçek için goncaları henüz açmadan kesilmelidir. Tohum ile çoğalır. Nisan, Mayıs aylarında gelecek sene için tohumlar verir.

Klivya

Klivya bir iç mekan bitkisi olmakla birlikte yazın dışarıda,yarı gölgede durabilir. Soğuklar başlamadan içeri alınır. Güneşli bir pencere önüne yerleştirilir.Koyu yeşil renkte dar uzun yaprakları ile çiçeksizken dahi dekoratif bir manzarası vardır. Baharda kalın sert bir sap çıkarır. Üzerinde demet halinde 15 -20 adet çiçek bulunur. Borazan şeklindeki bu çiçekler genelde portakal rengi ve çok gösterişlidir. Yaşlı bitkiler daha fazla çiçek sapı çıkarır.

Klivya'nın her yıl açması için saksısını mecbur kalmadıkça değiştirmeyin. Kışın çok az sulayın ve beslemeyin.

Şah Tacı (Fritillaria)

Doğu Anadolu bölgesinde tabii olarak bulunan bu bitki eskiden beri bahçelerimizde yetiştirilir.Soğanları oldukça iri ve keskin kokuludur.Bu özelliğiyle bahçeden yılan ve fareleri uzak tuttuğuna inanılır.

İki cinsi vardır.Sarı veya portakal renkli Şah tacı toplu halde, aşağı doğru sarkan çiçeklere sahiptir.Boyu 50-75 cm.uzayabilir. Hafif desenli mor veya beyaz çiçekli diğer cins daha kısa boylu olup çiçekleri tek tek açar.

Hafif gölge ve drenajı iyi toprakları sever.Toprak iyi işlenmiş ve gübreli olmalıdır. Soğanlar eylül ve kasım ayları arasında 25-30 cm. derinlik,30-45 cm. aralıklarla dikilir. Nisan ayında çiçeklenir. Soğanlar topraktan çıkarılmaz. Toprağına her yıl az miktarda yanmış gübre konur.

Gala (Calla lily)

Bu gösterişli bitki kesinlikle bahçeye ayrı bir hava verir. Suyu çok sevdiği için havuz kenarlarına veya fazla sulak yerlere dikilebilir. Son zamanlarda çok değişik renklerde gala üretilmekle beraber dış mekan için en dayanıklı olan beyaz çiçeklilerdir.

Rizomları yaz sonuna doğru ayrılarak humuslu toprakla doldurulmuş bir saksıya dikilir. Üzerinde yaprağı olabilir. Önceleri az sulanır. Bitki büyümeye başlayınca artırılır.Saksıda yetişebilir. Yahut humuslu toprağa bahçeye de dikilebilir. Bahar ve yaz boyunca çiçekleri geçene kadar toprağı hep ıslak tutulmalıdır. Daha sonra suyu azaltılır.

Sonbahar güzeli, Hibiscus Mutabilis

Seneler önce bitkilere sadece meraklı olduğum yıllarda Fenerbahçe’de bir ağaççık dikkatimi çekti. Sonbaharda açmıştı, katmerli, pembe-beyaz çiçekleri vardı.

Araştırdım ismi Hibiscus Mutabilis imiş. İstanbulda fidanlıklarda bilinmiyordu, Bodrum’da buldum, bir tanesini alıp getirdim. Akdeniz iklimini sevdiğini düşündüğüm için, poyraz rüzgarlarına kapalı, korunaklı en güneşli yere diktim.

İlk sene çiçek açtı, fakat benimki tek pembe tonlu çıktı. (Resimdeki ağacın, 10 yaşında, mimozanın baskısıyla güdük kalmış bugünkü hali, anlaşıldı, bu sene mimoza çieklerinden sonra budanacak!…)